Algısal Seçkiler

Ikinci yaptirdigim testin sonuclari iyi cikti.. Simdilik hersey yolunda yani.. Endiselendirdiysem afedersiniz.. Sevgiler..

Bugun ilk defa dinledim bu sarkiyi, kac defa dinledim bilemedim..

Aramizda daglar, yollar, yillar var iken beni sana simsiki sarilip gorenler olmus.

Hamile bi kadinin basina gelebilecek en kotu sey bebegini kaybetmek sanirim. Ama kaybetme ihtimalinin sarf edilmesi bile yeterliymis bu zamanlarda insani sarsmak icin. Karsina gecip boyle cat diye soyleyebilirlermis "bebek olu dogabilir" diye. Sonra toparlan toparlanabilirsen dalganan hamilelik hormonlariyla birlikte. Bu sarsintiyi oyle bi yasa ki sonunda dibe vur, garip bi hisle geri cik, yapman gerekeni hemen yap. Karnindaki tekmelerden mi aliyorsun bu gucu yoksa o hep bahsedilen o yuce (!) annelik duygusundan mi. Cevabi biliyorum.

Ankarali olacagimiz belli oldugu gunden beri TCDD'den mail gelmeye basladi (daha once bisiy icin gerekliydi, uye olmustum sitelerine): iste IST-ANK seferlerimiz su tarihten itibaren 5-6 saat, hizli tren pek yakinda vs vs. Hele bi gel gerisi kolay der gibi goz kirpiyor bana uzaklardan bu mail'ler..

Kazakistan'da gecen bu filmi yavas ama tatli bisiyler seyretmek isteyenler icin tavsiye edebilirim. Coban olabilmek icin patronun sart kostugu evlenme isini gerceklestirebilmek icin kiz bakmaya baslayan askerligini yeni bitirmis bi Kazak'in hikayesi. Kazaklarin neredeyse anlayacakmissiniz gibi konusmalarinin hoslugunun yaninda en kucuk cocugun etrafta tahta sopadan yaptigi oyuncak ata binerken "digidik digidik" demesi de ayri hos.

Salihle cikarttigimiz anafikir: Hayaller bazen cok uzaklara gitmek yada hayal ettigi bi kizla (Cunku bizim anakarakter hic gormemistir kizi ama yine de hoslandigini dusunmektedir) evlenmek degil, ne istedigini bilmektir. Yani "Aman aman ben hayallerimin pesinden gidiyorum aslinda ne kadar da ozgur ruhluyum" vs vs'den cok, "ben bunu istiyorum, bozkirin ortasinda bile olsam benim hayalim bu" demektir bazen hayaller.

Gemicilerin yakaliklarinin arkasina hayallerini cizmeleri guzel bi gelenekmis.

Salihle Blick'te (san'at malzemeleri satan hos bi dukkan) dolasiyoruz, elimdeki torbalar agir geliyor, bi kenara birakiyorum. Magazayi dolasirken bi yandan da torbalara bakarak oluyorum. O sirada temizlikci bi kadin ve adam o tarafta beliriyor. Onlar gittikten sonra bi bakiyorum ki torbalar yok ortalikta. Temizlikci kadinin gittigi tarafa dogru yani magazanin arka tarafina dogru gidiyorum o sirada kadin kosarak kapidan cikiyor, pesinden kosuyorum kosuyorum yetisemiyorum. Ben de geri donup mudurlerleriyle gorusmeye karar veriyorum. Arka tarafa gecip gorduklerime "cleaner manager" (!!)'i nerede bulacagimi soruyorum kimse bilmiyor. Bi kafe gibi bisiy var, giriyorum, iki masada oturan 4-5 kisilik iki grup var. Ilkinde hocalar oturuyormus onlari rahatsiz etmemek icin digerine yoneliyorum. Teyzeler oturmus cene caliyorlar. "Excuse me, excuse me" diyorum yanit yok. Ben de mecburen hocalarin masasina yoneliyorum. Egilip bukulup soyledigim "Excuse me"lere bu sefer yanit geliyor (heh diyorum icimden dogru duzgun tepki veren insanlar), "cleaner manager"i onlara da soruyorum, onlar da bilmiyorlarmis. Torbanin neden o kadar onemli oldugunu soruyorlar. Icinde Teoloji (!) ve Alamanca ders notlarim oldugunu ve bi programi bitirmek icin bu sinavlara girmem gerektigini anlatiyorum. Aslinda ilk torbanin icinde ders notlarinin yaninda bi de silah varmis, asil o yuzden ariyormusum o torbayi, ama tabi bu gercegi onlara soylemiyorum. Neyse iste Teoloji sinavina girmek icin illa calismanin gerekmedigine ikna etmeye calisiyorlar beni. Masadaki adamlardan biri "Sinavi hemen su kapidan ciktiktan sonra sol tarafta bulunan odada yapiyorlar. Sorulari cok kolay soruyorlar, gundelik hayattaki dini bilgilerinle yapabilirsin. Mesela bana vaftiz edilerken bi bebegin ne kadarinin kutsal suyun disinda kaldigini sormuslardi. Bunun cevabini biliyordum cunku ben vaftiz edilirken topugum kalmis sadece disarda" diyor. Digerleri de "Aaa ama benim ayak bilegime kadar disardaymis" ya da "Benim sadece bi ayak parmagim disarida kalmis" gibi yorumlarda bulunuyorlar.Onlar orada tartisirken adama donup "Ama benim bu tarz seyleri bilmeme imkan yok zira ben Hiristiyan degil Musluman'im" diyorum. Ruyanin gerisini hatirlamiyorum.

Muzikleri baya bi iyi olan bi filmi soyle romantik bisiyler izliyim diyenlere tavsiye edebilirim. Alt metinde goc ve kadinin sorumluluklari ve onceliklerini isliyor film. Ust metinse muzikle ilgilenen iki insanin arkadasliklarini. Sarkilar bana hem cocugun soyleyis tarzindan, hem de kadin vokal yuzunden cogunlukla Damien Rice'i cagristirdi. Son olarak soyle ozetleyebilirim filmi: (bu cumle spoiler icerir) Yarim kalan ya da hic baslamamis asklarin filmi (burada koca bi bence var :))
Yazmadan edemedim: Kadin karakter aslinda ne guzel seviyor erkek karakteri. Olmayacagini bile bile seviyor ve davranislari nasil da bu durumla tutarli. Ne kadar olgun bi sevme sekli var kadinin. Takdire sayan.